"ชีวิตที่ดูล่องลอยไร้ที่พึ่งไร้จุดหมายของใครหลายคน มันทำให้หลายๆอย่างบนโลกนี้ดูไม่สดใสอย่างเคย มองไปรอบๆก็เห็นเพียงตัวเองคนเดียว มองไปตรงหน้าแม้ทัศนียภากในฤดูจะสวยเพียงใด บางคนก็ยังมองเห็นมันเป็นเพียงเศษซากแห่งความหวังที่พังทลายไปพร้อมมวลหมู่ดอกไม้และใบไม้ที่แย้งกันกระโดดน้ำฆ่าตัวตายในแหล่งน้ำสีขุ่น แต่มนุษย์หากเอาความรู้สึกแบบนั้นแบกมาที่ริมน้ำ บางกลุ่มอาจจะปลดปล่อยความกังวลให้ไหลไปกับน้ำและหันหลังกลับไป ส่วนอีกกลุ่มคงมองมันจะอยากจบความรู้สึกนี้โดยการให้น้ำพามันไปพร้อมตัวเอง โดยที่ส่วนลึกของบางคนในกลุ่มนี้อาจจะอยากให้ใครมารั้งรวมถึงสลัดความกังวลออกไปก็ได้ แต่ไม่ว่ายังไงขอให้จำไว้ เมื่อได้ทำมันลงไป......สายน้ำจะไม่หวนคืน"
(Kuroyasha)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น