The River Has No Return

        "ชีวิตที่ดูล่องลอยไร้ที่พึ่งไร้จุดหมายของใครหลายคน มันทำให้หลายๆอย่างบนโลกนี้ดูไม่สดใสอย่างเคย มองไปรอบๆก็เห็นเพียงตัวเองคนเดียว มองไปตรงหน้าแม้ทัศนียภากในฤดูจะสวยเพียงใด บางคนก็ยังมองเห็นมันเป็นเพียงเศษซากแห่งความหวังที่พังทลายไปพร้อมมวลหมู่ดอกไม้และใบไม้ที่แย้งกันกระโดดน้ำฆ่าตัวตายในแหล่งน้ำสีขุ่น  แต่มนุษย์หากเอาความรู้สึกแบบนั้นแบกมาที่ริมน้ำ บางกลุ่มอาจจะปลดปล่อยความกังวลให้ไหลไปกับน้ำและหันหลังกลับไป ส่วนอีกกลุ่มคงมองมันจะอยากจบความรู้สึกนี้โดยการให้น้ำพามันไปพร้อมตัวเอง โดยที่ส่วนลึกของบางคนในกลุ่มนี้อาจจะอยากให้ใครมารั้งรวมถึงสลัดความกังวลออกไปก็ได้ แต่ไม่ว่ายังไงขอให้จำไว้ เมื่อได้ทำมันลงไป......สายน้ำจะไม่หวนคืน"

(Kuroyasha)

Reach for the sun

     ".......ความรักมันก็เหมือนดวงอาทิตย์ แม้มันจะร้อน จะแผดเผาทุกสิ่งเท่าไร แต่คนกลับมีแต่จะวิ่งเข้าหามัน แม้รู้ว่ามันจะแผดเผาให้ตัวเรามอดไหม้แต่ก็ยังยินดีที่จะไขว่คว้าให้ได้มาการครอบครอง ผิดกับความมืดใต้แสงอาทิตย์ที่คนเรานั้นยิ่งเห็นก็ยิ่งกลัวยิ่งวิ่งหนีมัน พยามทุกทางเพื่อไม่เข้าใกล้ไม่ยอมรับมัน ความมืดใต้แสงอาทิตย์มันคงเป็นความผิดหวังละมั้ง แม้จะอยู่ใกล้ความมืดเท่าไรแต่คนเราก็เลือกที่จะหนีห่างและจมอยู่กับดวงอาทิตย์ที่ร้อนแรงดวงนั้นอยู่ดี ถึงแม้ดวงอาทิตย์ที่ผู้คนต่างปรารถนาจะให้ความรู้สึกที่ต่างกันแต่ยังไง ดวงอาทิตย์มันก็ยังร้อนอยู่ดี......."

 (Kuroyasha)

Astronomical Twilight(แสงสนธยา)

    ".....เมื่อมองไปข้างหน้ากลับพบเพียงความว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย นานวันความว่างเปล่าถูกแต่งแต้มด้วยสีเทาและค่อยย้อมเป็นสีดำ ยิ่งมองออกไปใกลเท่าไรกลับเพียงที่กำลังค่อยๆถูกเคลือบเป็นสีดำ เหมือนการรอสิ่งๆหนึ่งรออย่างไม่มีจุดหมาย รอจนความหวังที่มีเริ่มริบหรี่จนไม่เหลือ แต่คนเราก็ยังเลือกที่จะรอแม้มีเพียงความว่างเปล่าก็ตาม....."

แสงสนธยา

 (Kuroyasha)